Τι βασικές εξετάσεις χρειάζονται για να αποφασίσει κανείς να τοποθετήσει ακουστικό;

1. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος πρώτα, θα πάρει. το ιστορικό, θα πληροφορηθεί Για τον τρόπο ζωή και εργασίας και το αν το άτομο ευθύνεται ή έχει εκτεθεί σε θορύβους κρότους.
2. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος εξετάζει τον έξω ακουστικό πόρο των αυτιών. Αν αυτός περιέχει κυψελίδα (είδος κεριού) και άλλες ακαθαρσίες τον καθαρίζει.
3. Το επόμενο βοήθημα είναι να καθοριστεί πόσο καλά μπορεί να ακούει το άτομο τον προφορικό λόγο, τόσο στο ήρεμο όσο και στο θορυβώδες περιβάλλον.
4. Ακολούθως με την βοήθεια ακοομετρητή, γίνεται το ακοογράφημα ή ακοόγραμμα. Με αυτό ελέγχεται αν ένα ατoμo ακούει ορισμένες συχνότητες ήχων σε διάφορες εντάσεις.
5. Αν χρειαστεί παραπέρα έλεγχος της ακοής, αυτό γίνεται ελέγχοντας την αγωγή του ήχου δια των οστών. Αυτή η εξέταση καθορίζει, αν λειτουργεί σωστά το μέσο ή έσω αυτί.
6. Στην συνέχεια, γίνεται έλεγχος της ικανότητας διάκρισης λέξεων ή φράσεων.
7. Ο γιατρός θα εξηγήσει πως λειτουργίες έχουν διαταραχθεί, όπως, διακρίνεται στο ακοογράφημα και τις άλλες εξετάσεις.
7. Έχοντας τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ο γιατρός δοκιμάζει αν η ακοή βελτιώνεται με την εφαμοργή ενός ακουστικού βαρηκοΐας γενικής χρήσης.
Αν πράγματι αυτό συμβαίνει, το άτομο απευθύνεται σε ένα κέντρο εφαρμογής ακουστικών βαρηκοΐας όπου, μετά από επεξεργασία των πληροφοριών του άκοογραφηματος σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, καθορίζεται ποίος τύπος ακουστικού πρέπει να εφαρμοστεί.
Αφού καθοριστεί ο τύπος του ακουστικού, ο ακοοεφαρμοστής ή ακοοπροθετιστής, σε συνεργασία με τον Ωτορινολαρυγγολόγος ή μόνος του, παίρνει μέτρα του ακουστικού πόρου, στον οποίο θα εφαρμοστεί το ακουστικό και παρασκευάζει κατάλληλο βύσμα το οποίο προσαρμόζεται μόνο στον έξω ακουστικό πόρο του αυτιού και το ακουστικό.
Αφού ετοιμαστεί το βύσμα, ο εφαρμοστής του ακουστικού, εκπαιδεύει το άτομο πως, θα ανεχθεί και θα συνηθίσει την χρήση του ακουστικού.
1. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος πρώτα, θα πάρει. το ιστορικό, θα πληροφορηθεί Για τον τρόπο ζωή και εργασίας καιτοαν το άτομο ευθύνεται ή έχει εκτεθεί σε θορύβους κρότους.
2. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος εξετάζει τον έξω ακουστικό πόρο των αυτιών. Αν αυτός περιέχει κυψελίδα (είδος κεριού) και άλλες ακαθαρσίες τον καθαρίζει.
3. Το επόμενο βοήθημα είναι να καθοριστεί πόσο καλά μπορεί να ακούει το άτομο τον προφορικό λόγο, τόσο στο ήρεμο όσο και στο θορυβώδες περιβάλλον.
4. Ακολούθως με την βοήθεια ακοομετρητή, γίνεται το ακοογράφημα ή ακοόγραμμα. Με αυτό ελέγχεται αν ένα ατoμo ακούει ορισμένες συχνότητες ήχων σε διάφορες εντάσεις.
5. Αν χρειαστεί παραπέρα έλεγχος της ακοής, αυτό γίνεται ελέγχοντας την αγωγή του ήχου δια των οστών. Αυτή η εξέταση καθορίζει,αν λειτουργεί σωστά το μέσο ή έσω αυτί.
6. Στην συνέχεια, γίνεται έλεγχος της ικανότητας διάκρισης λέξεων ή φράσεων.
7. Ο γιατρός θα εξηγήσει πως λειτουργίες έχουν διαταραχθεί, όπως, διακρίνεται στο ακοογράφημα και τις άλλες εξετάσεις.
8. Έχοντας τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ο γιατρός δοκιμάζει αν η ακοή βελτιώνεται με την εφαμοργή ενός ακουστικού βαρηκοΐας γενικής χρήσης.  Αν πράγματι αυτό συμβαίνει, το άτομο απευθύνεται σε ένα κέντρο εφαρμογής ακουστικών βαρηκοΐας όπου, μετά από επεξεργασία των πληροφοριών του άκοογραφηματος σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, καθορίζεται ποίος τύπος ακουστικού πρέπει να εφαρμοστεί.  Αφού καθοριστεί ο τύπος του ακουστικού, ο ακοοεφαρμοστής ή ακοοπροθετιστής, σε συνεργασία με τον Ωτορινολαρυγγολόγος ή μόνος του, παίρνει μέτρα του ακουστικού πόρου, στον οποίο θα εφαρμοστεί το ακουστικό και παρασκευάζει κατάλληλο βύσμα το οποίο προσαρμόζεται μόνο στον έξω ακουστικό πόρο του αυτιού και το ακουστικό. Αφού ετοιμαστεί το βύσμα, ο εφαρμοστής του ακουστικού, εκπαιδεύει το άτομο πως, θα ανεχθεί και θα συνηθίσει την χρήση του ακουστικού.